Vijf mensen.Vijf redenen.

Patrick en Anoek runnen een online strategiebureau vanuit Utrecht. Vorig jaar verbouwden ze twee huizen, verhuisden ze, startten ze allebei voor zichzelf, en hielpen ze ook nog HUGseat met zijn strategie. Aan het einde van die dag vroegen ze: "Doe ons thuis ook maar zo'n ding."

Te druk voor rust.
Tot je ervoor kiest.

Patrick weet wat druk is. Vorig jaar: van eenmanszaak naar BV, twee verbouwingen, twee verhuizingen, Anoek die haar vaste baan inruilde voor het ondernemerschap. Alles tegelijk.

Toen hij voor het eerst op de bank zat in het nieuwe huis en rustig om zich heen keek, nam hij een besluit.

Werk gaat altijd door. Je moet lef tonen om te zeggen: ik pak nu mijn rustmoment.

Dat klinkt simpel. Maar voor iemand die zeven dagen per week bezig is, is stoppen een actieve keuze. Geen passieve.

Geen sauna.
Wel warmte.

Patrick houdt van warmte. Maar een sauna laten inbouwen? Geen optie. Te veel gedoe. Als ze ooit willen verbouwen of verhuizen, en inmiddels weten ze dat ze dat doen, wil hij niet vastzitten aan een vaste installatie.

Anoek is al fan van de infraroodsauna. Na zo'n sessie is ze totaal ontspannen. In haar lijf. In haar hoofd. Maar ook zij heeft geen ruimte voor een vaste cabine.

Dan zien ze de HUGseat.

Het is echt een mooi ding. Een product waar je verliefd op kunt worden.

De gedwongen chillplek.

Inmiddels heeft Patrick zijn levensstijl omgegooid. Geen koffie meer. Geen suiker. Dagelijks sporten. De HUGseat past in dat plaatje, als onderdeel van zijn herstelroutine.

Je kent me gewoon niet meer terug. De HUG als gezonde, gedwongen chillplek past daar perfect bij.

"Gedwongen" is het sleutelwoord. Hij heeft zichzelf een systeem gegeven. De stoel staat er. Hij gaat erin. Geen excuses.

Anoek denkt praktisch: opwarmen na de schaatsles, Patrick hoeft de deur niet uit voor een sauna, en ook hun dochter geniet ervan. Eén aankoop. Dagelijks gebruik. Door het hele gezin.

Volgende verhaal: Sonja & Taco →

Sonja zag de HUGseat op tv, googelde hem, downloadde de brochure en bezocht de open dag. Nu gebruikt ze hem iedere dag. Wat begon als zoektocht naar een alternatief voor de sauna, werd een dagelijks ritueel.

Warmte werkt voor haar.
Een cabine voelt benauwd.

Sonja weet al jaren dat ze goed reageert op infraroodwarmte. Een vakantie met een infraroodcabine maakte duidelijk wat die warmte voor haar terugkerende lage rugklachten deed. Ze wilde dat gevoel vaker.

Maar een gesloten cabine? Nee. Te benauwd. Net als de Finse sauna's die ze wel eens bezoekt: ze houdt er niet van als de ruimte gesloten aanvoelt. Ze vroeg zich af of er iets bestond dat warmte gaf zonder dat opgesloten gevoel.

Dat bestaat.

Direct warm.
Mooier dan verwacht.

Haar man Taco viel als eerste het formaat op. Compact. Geen verbouwing nodig. Makkelijk te plaatsen.

Sonja was om andere redenen overtuigd:

Hij is direct warm. Heel warm. En ik vind hem in het echt mooier dan ik had verwacht.

Geen opwarmtijd. Geen vochtige cabine. Gewoon instappen en voelen.

Iedere dag.
Anders elke keer.

De HUGseat staat nu in hun thuisgym, en wordt dagelijks gebruikt.

De ene keer doe ik ademhalingsoefeningen, de andere keer lees ik of doe ik helemaal niets. Dan geniet ik van de warmte.

Niet één ding doen. Maar elke dag iets doen. En dan, in haar eigen woorden, merken dat haar rug het verschil voelt.

Volgende verhaal: Ingrid & Lasse →

Ingrid en Lasse runden jarenlang een advocatenkantoor. Nu runnen ze een golfclub in België. Werk dat ze liefhebben, en dat veel van haar lichaam vraagt. Ze heeft fibromyalgie. In de HUGseat vond ze een dagelijks moment dat ze zelf kan pakken, op haar eigen voorwaarden.

Alles klopte.
Behalve haar lichaam.

Mooi gezin. Mooi huis. Goed personeel. Werk dat ze graag doet. Aan de buitenkant klopte alles.

Maar Ingrid begon elke ochtend met een kwartier onder de hete douche om haar lichaam op gang te krijgen. Later werd dat een half uur. Twee keer per dag. Haar gewrichten protesteerden dag en nacht. De huisarts stelde fibromyalgie vast.

Ze ging op zoek. Praatte. Las. Bezocht artsen en therapeuten. Stelde zichzelf steeds dezelfde vraag: wat kan ik er zelf aan doen?

Een tip uit een online groep.
Een product op Facebook.

In een online fibromyalgie-community deelde iemand haar ervaring met een infraroodcabine. Ingrid zocht verder. Las alles. En vond op Facebook een product waar ze direct op reageerde: de HUGseat.

Ze had nog veel vragen. En ze wilde hem in het echt zien. Toen HUGseat een open dag aankondigde in Eindhoven, was ze er meteen bij.

Er is direct een klik. Ik krijg antwoord op al mijn vragen. We wisselen ervaringen uit. En ik wil niet meer opstaan uit die stoel.

Geen opwarmtijd. Badkamer.
Dagelijks gebruik.

Voor Ingrid zijn twee dingen doorslaggevend. Eén: de HUGseat hoeft niet op te warmen. Ze stapt erin wanneer ze wil.

Twee: hij staat in de badkamer.

Als hij in de badkamer staat, weet ik zeker dat ik hem ook echt intensief gebruik.

Slim zelfmanagement. Ze heeft de drempel zo laag mogelijk gemaakt. En zo eindigt haar avond, in haar eigen woorden, ontspannen. Haar man Lasse, die er "stiekem" ook in gaat, is het met haar eens.

Volgende verhaal: Dorien & Hein →

Dorien wilde haar man Hein verrassen voor zijn vijftigste. Ze bezocht de open dag in Eindhoven. Zat in de HUGseat. Sloot haar ogen. En besloot ter plekke. Tegenwoordig zit ze er vaker in dan hij.

Een cadeau-idee
dat bleef hangen.

De eerste keer dat Dorien de HUGseat zag, was het gevoel direct: wauw. Ze likete het bericht en scrolde verder. Maar het idee bleef hangen.

Ze belde voor meer informatie. Bestelde de brochure. Die lag dagenlang op de salontafel, terwijl Hein hem ogenschijnlijk niet zag.

Hein werkt hard. Ook na werktijd staat hij voor iedereen klaar. Hij heeft het snel koud en gaat bijna elke avond in bad, zo heet mogelijk. De HUGseat leek haar een logische aanvulling op dat ritueel. Maar eerst wilde ze hem zien.

Zen.
Dat is het woord.

De open dag in Eindhoven: hapjes, drankjes, alle vragen beantwoord. Dorien stapte in de HUGseat.

De warmte is zo intens. Ik sloot mijn ogen en gaf me eraan over. Het verhaal dat er omheen verteld werd, ontging me helemaal. En dat vind ik een goed teken.

Nadat Hein er ook in had gezeten, stelden ze de vraag: "Hebben jullie er al een verkocht vandaag?" Nee? Dan is dit de eerste.

Nummer één die dag. Ter plekke beslist.

Drie keer per week.
Minimaal.

Camilo bracht de HUGseat persoonlijk en zette hem neer in de kamer die ze er speciaal voor hadden ingericht.

Tegenwoordig heeft Dorien een nieuw ritueel: minimaal drie keer per week. In haar eigen HUGseat, weliswaar.

Volgende verhaal: Niesje →

Niesje uit Friesland staat nooit stil. Drie werkdagen, een puberzoon thuis, een uitwonende dochter, drie keer per week sporten, en als ze op de bank zit, strijkt ze ook nog. Haar man las een artikel over de HUGseat en zei: "Dit lijkt me écht wat voor jou." Hij had gelijk.

Stilzitten?
Dat doe ik niet.

Niesje kent zichzelf. Ze weet dat ontspannen goed voor haar is. Ze weet ook dat ze het bijna nooit doet. Als ze eindelijk op de bank zit, gaat de strijkstapel weg. Bewegen, regelen, doen: dat is haar modus.

Ze was dan ook niet op zoek naar een infraroodsauna. Ze had er niet over nagedacht. Tot haar man een artikel las en het direct wist:

Dit lijkt me écht wat voor jou.

De eerste sessie.
En wat die deed.

Niesje ploos de website door. Bestelde de brochure. En ging samen met haar man op bezoek om hem te ervaren.

De eerste sessie deed meer dan ze had verwacht:

Ik heb snel spanning in mijn rug en nek. En last van mijn hoofd. De warmte doet heel veel met me. Het voelt verzachtend.

Ze was ook direct weg van het materiaal. Vilt van gerecyclede PET-flessen: een product met een verhaal dat klopt.

Vier keer per week.
Soms vaker.

Inmiddels heeft Niesje een chill-kamer ingericht. Zonnige kleuren. Een stapel tijdschriften waar ze nooit aan toe komt. En de HUGseat.

Ze zit er vier keer per week in. Soms vaker.

Niet omdat ze plotseling iemand anders is geworden. Maar omdat de HUGseat laagdrempelig genoeg is voor iemand die van nature niet stilzit. Je hoeft er niets voor te plannen. Je stapt erin. De warmte doet de rest.

Terug naar het eerste verhaal ↑